| تبليغات | X |
|
هر کس بخواهد مملکتش آباد شود خانه اش خراب می شود و هر کس بخواهد خانه اش آباد شود مملکتش خراب می شود
|
agha ye chizi ke baram jalebe ine ke age deghat konin bishtare weblogha nevisandehashoon az tanhayi va ghamo ghose va bi vafaiye bf ya gf eshoon migan.. ghabool daram hagh daran began ama inam bedoonin va bedoonan ke hata age adam tanha ham bashe yani hamfekri hamzaboon ya hamon beghole maroof yari nadashte bashe/bashan vali tanha nistim yeki hast ke hamishe baraye dardo del kenaremon bashe...dorobaretoono negah konin peydash mikonin...
in shere foroogho ma kheyli doost daram vali hala ziyad jedi nagirin hala halaha ta onmoghe vaght darin...
مرگ من روزی فرا خواهد رسید
در بهاری روشن از امواج نور
در زمستان غبار آلود و دور
یا خزانی خالی از فریاد و شور
مرگ من روزی فراخواهد رسید
روزی از این تلخ و شیرین روزها
روز پوچی هم چو روزان دگر
سایه ای ز امروزها دیروزها
دیدگانم همچو دالان های تار
گونه هایم هم چو مرمرهای سرد
ناگهان خوابی مرا خواهد ربود
من تهی خواهم شد از فریاد درد
میخزند آرام روی دفترم
دست هایم فارغ از افسون شعر
یاد می آرم که در دستان من
روزگاری شعله میزد خون شعر
خاک میخواند مرا هم دم به خویش
می رسند از ره که در خاکم نهند
آه شاید عاشقانم نیمه شب
گل به روی گور غمناکم نهند
بعد من ناگه به یک سو میروند
پرده های تیره دنیای من
چشم های ناشناسی میخزدند
روی کاغذ ها و دفتر های من
در اتاق کوچکم پا مینهد
بعد من با یاد من بیگانه ای
در بر آیینه می ماند به جای
تار مویی نقش دستی شانه ای
میرهم از خویش و می مانم ز خویش
هرچه بر جا مانده ویران میشود
روح من چون بادبان قایقی
در افق ها دور و پنهان میشود
می شتابند از پی هم بی شکیب
روزها و هفته ها و ماه ها
چشم تو در انتظار نامه ای
خیره می ماند به چشم راه ها
لیک دیگر پیکر سرد مرا
میفشارد خاک دامن گیر خاک
بی تو دور از ضربه های قلب تو
قلب من می پوسد آنجا زیر خاک
بعدها نام مرا باران و باد
نرم می شویند از رخسار سنگ
گور من گمنام می ماند به راه
فارغ از افسانه های نام و ننگ
Dar Panahe ZibaTarin
نگار
