تبليغاتX
ما كه هستيم!!!
هر کس بخواهد مملکتش آباد شود خانه اش خراب می شود و هر کس بخواهد خانه اش آباد شود مملکتش خراب می شود
سلام

به قول خودمون من الان  نیق کردم که دارم فارسی می نویسم...اما جونم در میاد تا بخوام یچی بنویسم. حالا اشکال نداره راه میوفتم.باید بشینم املا تمرین کنم نه اینکه همیشه ۲۰ میشدم

می خوایم کیفیت وب بره بالا.

بعدشم مرسی از همه که نظر دادین. خدایی اکه ما این دوستای نتی هم نداشتیم کی میومد نظر می داد.

راستیییییییییییییییییییی     تسلیت عرض میکنم غم اخرتون باشه. هر چند من بازیو ندیدم  انشاا... سریی بعد جبران می کنن بروبچه تیم ملی.

اقااینجا تشدید نداره دقت کردین؟؟

 

در پناه زیباترین

نگار

+ نوشته شده در  Sun 11 Jun 2006ساعت 19:57  توسط نگار و نورا  | 


سلام اين شعر زيبا مال فريدون مشيريه . به اميد روزي كه دستامون به هم برسه

 

دستهامان

نرسيده ست به هم ...



از دل و ديده ، گرامی تر هم

                            آيا هست ؟

- دست ،

      آری ، ز دل و ديده گرامی تر :

                                        دست  !

زين همه گوهر پيدا و نهان در تن و جان ،

بی گمان دست گرانقدرتر است .

 

هر چه حاصل كنی از دنيا ،

                           دستاورد است .

هر چه اسباب جهان باشد ، در روی زمين ،

دست دارد همه را زير نگين !

سلطنت را كه شنيده ست چنين ؟!

 

شرف دست همين بس كه نوشتن با اوست !

خوشترين مايه دلبستگي من با اوست .

 

در فروبسته ترين دشواری ،

در گرانبارترين نوميدی ،

بارها بر سرخود ، بانگ زدم :

- هيچت ار نيست مخور خون جگر ،

                                      دست كه هست  !

 

بيستون را ياد آر ،

دست هايت را بسپار به كار ،

كوه را چون پَر كاه از سر راهت بردار  !

 

وه چه نيروی شگفت انگيزي است ،

دست هايی كه به هم پيوسته است  !

به يقين ، هر كه به هر جای ، در آيد از پاي

دست هايش بسته است  !

 

دست در دست كسی ،

                       يعنی : پيوند دو جان !

دست در دست كسی

                        يعنی : پيمان دو عشق !

دست در دست كسی داری اگر ،

                                    دانی ، دست ،

چه سخن ها كه بيان می كند از دوست به دوست ؛

 

لحظه ای چند كه از دست طبيب ،

گرمی مهر به پيشانی بيمار رسد ؛

نوشداروی شفا بخش تر از داروی اوست  !

 

چون به رقص آيی و سرمست برافشاني دست ،

پرچم شادی و شوق است كه افراشته ای !

لشكر غم خورد از پرچم دست  تو شكست ! 

دست ، گنجينه مهر و هنر است :

خواه بر پرده ساز ،

خواه در گردن دوست ،

خواه بر چهره نقش ،

خواه بر دنده چرخ ،

خواه بر دسته داس ،

 

خواه در ياري نابينايی ،

خواه در ساختن فردايی !

آنچه آتش به دلم مي زند ، اينك ، هر دم

سرنوشت بشرست ،

داده با تلخی غم های دگر دست به هم  !

 

بار اين درد و دريغ است كه ما

تيرهامان به هدف نيك رسيده است ، ولی

دست هامان ، نرسيده است به هم !

 

 در پناه ایزد هستی بخش

      نورا

+ نوشته شده در  Sun 11 Jun 2006ساعت 3:1  توسط نگار و نورا  | 

سلام به همه چطورين !؟ اقا من اين شعرو خيلي دوست دارم واسه همين گذاشتم كه شما هم بخونينش ... خوشحال ميشم نظراتون و بگين درموردش !

 

 

۞  قصه عشق ۞ 

گفتی برو 
     گفتم به چشم
          اين بود كلام آخرين
                گفتی خدا حافظ تو
                      گفتم همين
                           گفتی همين
                                گريه نكردم پيش تو
                                     با اينكه پر پر ميزدم
                                          با خون دل از پيش تو رفتم و باز نيومدم

                                     بازی عشق تو رو جانانه باختم
                                 مثل با زنده خوب
                            مردانه باختم
                       همه ثروت من
                  تهفهء درويش
               نفسم بود كه به تو شاهانه باختم
            لبخند آخرين من
         دروغ معصومانه بود
      برای پنهان كردن
   داغ دل ويرانه بود
 من مات  مات
   از بازی
     شطرنج عشق می آمدم
          شاه مهرهء دل رفته بود
             من لاف بردن ميزدن
                   حلقهء دل اسب غرور
                       لشكر تار و مار عشق
                          دادم به ناز رخ تو
                              اينهمه يادگار عشق
                                   گفتم ببر
                                      هر چی كه هست
                                           رقيب دل چه  چيره دست
                                                گفتی تو مغروری هنوز
                                                    با فتح اينهمه شكست
                                                       بازی عشق تو رو جانانه باختم
                                                           مثل با زنده خوب
                                                               مردانه باختم
                                                                     همه ثروت من
                                                                          تهفهء درويش
              
   نفسم بود كه به تو شاهانه باختم

 در پناه ایزد هستی بخش

نورا

+ نوشته شده در  Thu 8 Jun 2006ساعت 16:57  توسط نگار و نورا  | 

silam chotorin? man ke khoobam ..in shero bekhoonin bekhandin badesham pand begirin,

امروز ميخوام برات يه شعر بخونم بدون قافيه

ديگه غم و غصه و تنهايي کافيه

هر چند که اين شعر نداره رديف

بدون که اين شعر رو واسه ي خنده گفتم آدم شريف

اين شعر تقديم به همه مگه چيه ؟

اما يادت باشه که اين شعر سروده کيه ؟

اين شعر نه قصه هست و نه داستان و نه يه بازي

قصد شاعر اين بوده که دوستدارانش بشوند رازي
 واسه ي اونهايي که ميگويند آخي چه شعر نازي

براي اونهايي که ميخندند در اين لحظه ها ميگويند ما هم بازي

نه اونهايي که خودشون رو محکوم مي کنند به دست قاضي

باشد که اين شعر بمونه واسه ي همه يه رازي

توي تنهايي هاشون بگويند آخي چه آدم نازي

اگه توي درس خوندن هميشه ميگرفتيم نمره ده

اين همه به ما نميخنديدي که شعرمون نداره سر و ته

درس خوندن شده عادت ما حتي موقع درماندگي

 تا عمر داريم راهي کلاسيم خيسيم از اين بارندگي

عشق يعني دير اومدن و نشستن ته کلاس

تيپ بزني و همه بهت بگن آقا چقدر هست باکلاس

اگه يه روز نوشتم روي تخت سياه

دوست دارم بدون هيچ نيرنگ و ريا

واسه ي اين هست که اگه ذل زدي توي چشمهام

فقط دوست دارم رو بشنوي از اين لبهام

اگه اين دو بيت شعر رو يکي به ما کرده قالب

يه چشمک بزن و به ما بگو که هست خيلي جالب

خيال نکن که ما موجودي هستيم در ناز آسايشگاه

ديپلمه که شديم بعد رفتيم دانشگاه

بر و بچ نديد پديد ما تا مي بينند چند تا دختر قشنگ

 دستپاچه ميشوند همچون تفنگي که نداره فشنگ

ماجراي چشمکهاي يواشکي از آخر شروع ميشه باز

وقتي که همه اسير چشمهاش شدند که ميکنه ناز

سر کلاس بوديم روزي از روزهاي خدا

دختري بود که جاش رو با بقيه کرده بود جدا

با خودم گفتم چرا اين دختر هست تک و تنها

استاد گفت بايد اندازه بگيريد هم طول و هم پهنا

توي چشمهام نگاهش کردم باز

خنده ي شيريني کرد که واسم شد راز

همون دختري بود که همه شده بودند اسيرش

به ياده يکي از برو بچ که ميگفت چشمهام رو ميکنم حصيرش

 خنده اي که کرد براي من بود يا براي او

با وحشت دقيق نگاه کردم از روبرو

ديدم که نگاه هاي همه هست به جلو

وقت نهار کي ميرسه که بخورند پلو

به خودم اومدم و گرفتم قدرت و نيرو

مي دونستم که نهار من هست طبق هر روز نيمرو

فکر نهار بد جوري کرد منو قاطي

بيخودي يه چشمک انداختم که اوضاع شد قاطي پاتي

خوف برم داشت که الان دختره بگه چه حرکتي

شايد هم توي دل خودش ميگفت خدايا عجب برکتي

هر چند بدش نيومد ولي نشد رازي

اون هم يه چشمک بياندازه با هم بکنيم بازي

دوباره از من چشمکهاي يواشکي

دوباره از اون خنده هاي پنهونکي

آخه چي ميشد به ما ميداد از اون بوسه هاي زورکي

ناگهان با دو دستش زد به ما صوتکي

فرستاد يه بوسه اي براي شاد کردن من

همان جا و همان لحظه سکته کردن من

هنوز باورم نمي شد از اين کارهاش

اين همون دختر ساکت و آروم بود با اون نازهاش

من تا حالا گيج بودم يا هالو

اين قضيه خيلي داشت بو

يه چشمک از من خنده هاي شيرين او

 
يه بوسه از او غافلگير کردن من

کلاس استاد رو شديم بي خيال

همه ي حرفهاش چرند بود نداشت ارزش يک ريال

هنوز باورم نميشد و چشمهام مي رفت سو

که دختره گفت نيستي ؟ کجايي ؟ هو

يه بوسه از من يه بوسه از او

يه چشمک از او يه چشمک از من

در بوس و چشمک نميداديم به هم فرصت

عشق يعني لاو به قول مهندس نصرت

لحظات پنهونکي ما در اون ساعت

چشمک زدن ديگه واسمون شد عادت

شاد بوديم و ميخنديدم به روزگار

زود گذر هست اين دنيا به قول استاد آموزگار

ناگهان استاد داد زد و برداشت اون عينک

 اينجا مکان درس هست نه فرستادن بوسه و چشمک

قهقه ي کلاس از حرف استاد

قلبهامون ديگه از جا واستاد

از خجالت سبز و زرد شديم به رنگ قرمز

تحمل کردن اين همه خنده هرگز هرگز

اما اين قضيه واسه ي هر دومون شد درس عبرت

که در بوس فرستادن از هم نگيريم سبقت

 ba tashakor az noora be khatere sher dozdish vali hala ma ke nemidozdim mikhaym shaeresho maroof konim harchand ke man nemidonam kiyevali be persian rap mikhore age fahmidin kiye be manam ye khabar bedin bi zahmat

Dar Panahe ZibaTarin

نگار

+ نوشته شده در  Thu 8 Jun 2006ساعت 15:53  توسط نگار و نورا  | 

salam baz be hamegi...albate harchand felan hamegi nashode vali enshala miyayn mishin hamegi  agha ye chizi ke baram jalebe ine ke age deghat konin bishtare weblogha nevisandehashoon az tanhayi va ghamo ghose va bi vafaiye bf ya gf eshoon migan.. ghabool daram hagh daran began ama inam bedoonin va bedoonan ke hata age adam tanha ham bashe yani hamfekri hamzaboon ya hamon beghole maroof yari nadashte bashe/bashan  vali tanha nistim yeki hast ke hamishe baraye dardo del kenaremon bashe...dorobaretoono negah konin peydash mikonin...

 in shere foroogho ma kheyli doost daram vali hala ziyad jedi nagirin hala halaha ta onmoghe vaght darin...                                            

                                                  مرگ من روزی فرا خواهد رسید

                                                  در بهاری روشن از امواج نور

                                                    در زمستان غبار آلود و دور

                                                   یا خزانی خالی از فریاد و شور

 

                                                 مرگ من روزی فراخواهد رسید

                                               روزی از این تلخ و شیرین روزها

                                                 روز پوچی هم چو روزان دگر

                                                  سایه ای ز امروزها دیروزها

 

                                                  دیدگانم همچو دالان های تار

                                               گونه هایم هم چو مرمرهای سرد

                                                ناگهان خوابی مرا خواهد ربود

                                               من تهی خواهم شد از فریاد درد

 

                                                   میخزند آرام روی دفترم

                                              دست هایم فارغ از افسون شعر

                                                یاد می آرم که در دستان من

                                               روزگاری شعله میزد خون شعر

 

                                              خاک میخواند مرا هم دم به خویش

                                            می رسند از ره که در خاکم نهند

                                                آه شاید عاشقانم نیمه شب

                                               گل به روی گور غمناکم نهند

 

                                             بعد من ناگه به یک سو میروند

                                                پرده های تیره دنیای من

                                             چشم های ناشناسی میخزدند

                                             روی کاغذ ها و دفتر های من

 

                                              در اتاق کوچکم پا مینهد

                                              بعد من با یاد من بیگانه ای

                                            در بر آیینه می ماند به جای

                                          تار مویی   نقش دستی   شانه ای

 

                                        میرهم از خویش و می مانم ز خویش

                                            هرچه بر جا مانده ویران میشود

                                              روح من چون بادبان قایقی

                                          در افق ها دور و پنهان میشود

 

                                           می شتابند از پی هم بی شکیب

                                             روزها و هفته ها و ماه ها

                                              چشم تو در انتظار نامه ای

                                           خیره می ماند به چشم راه ها

 

                                              لیک دیگر پیکر سرد مرا

                                          میفشارد خاک    دامن گیر خاک

                                        بی تو  دور از ضربه های قلب تو

                                         قلب من می پوسد آنجا زیر خاک

 

                                             بعدها نام مرا باران و باد

                                         نرم می شویند از رخسار سنگ

                                           گور من گمنام می ماند به راه

                                         فارغ از افسانه های نام و ننگ

Dar Panahe ZibaTarin

نگار

+ نوشته شده در  Wed 7 Jun 2006ساعت 23:45  توسط نگار و نورا  | 

salam be hame

belakhare maham be jame weblogdaran peyvastim

darmorede esme weblog goftim yechizi bezarim ke betoonim harchizi tooye in weblog benevisim,gahi asheghane gahi tanz,gahi siyasi va gheyre . chon mamoolan esme web bayad be matalebe oonam rabt dashte bashe dige...baraye hamin gozashtim :ma ke hastim

khob in yani inke ma hamechi mitonim beshim...yeho didin shookhim bad afsordegi mozmen gereftim bad yeho rage siyasiye zad bala siyasatmadar shodim, ya inke dige jav gereftemoon filsoofam shodim

va dige inke vaghean sharmande bakhatere inke man injoori minevisam akhe type farsi nadarammoteasefane

vali az Noora khahesh mikonam biyad farsi benevise va sheraroham farsi mizarim..

age didi yeho intori neveshtim bedoonin man boodam

enshala ke shoma hamintori goolegoole nazar bedin ta baese delgarmiye ma beshe ke edame bedim...beharhal nazaram nadin ma delgarmim haminjoori minevisim az sare bikari dige

Dar Panahe ZibaTarin

+ نوشته شده در  Wed 7 Jun 2006ساعت 0:41  توسط نگار و نورا  | 

 گر يك نفست زندگاني گذرد .

                          مگذار كه به جز شادماني گذرد .

                                                      ز نهار كه سرمايه ي اين ملك وجود .

                                                                                          عمر است چنان كش گذراني گذرد.

 


 گر مي نخوري طعنه مزن مستانرا .

                             بنياد مكن تو حيله و دستانرا .

                                                 تو غره بدان مشو كه مي ميخوزي .

                                                                                 صد لقمه خوري كه مي غلام ست انرا

 


 هر چند كه رنگ و بوي زيباست مرا .

                              چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا .

                                                                   معلوم نشد كه در طربخانه خاك .

                                                                                                  نقاش ازل بهر چه اراست مرا

+ نوشته شده در  Wed 7 Jun 2006ساعت 0:29  توسط نگار و نورا  |